Projekt wnętrz domu dla rodziny z dzieckiem niewidomym, które rozpoznaje przestrzeń przede wszystkim poprzez silne kontrasty światła i koloru. Założeniem projektu było stworzenie domu, który będzie jednocześnie estetyczny, spokojny i bezpieczny, a jego architektura będzie wspierać samodzielne poznawanie i orientację w przestrzeni.

Całe wnętrze zostało oparte na konsekwentnej, monochromatycznej palecie czerni i bieli. Mocne kontrasty pomagają dziecku wyraźniej odczytywać granice, podziały funkcjonalne i poszczególne elementy wyposażenia. Ograniczona liczba kolorów porządkuje przestrzeń i sprawia, że jest ona bardziej przewidywalna oraz czytelna.

Drugim kluczowym elementem projektu są formy i faktury. W całym domu pojawiają się zaokrąglone krawędzie i obłe bryły, które zwiększają bezpieczeństwo podczas poruszania się i ograniczają ryzyko przypadkowych urazów. Zrezygnowaliśmy z ostrych zakończeń na rzecz miękkiej, płynnej geometrii, która konsekwentnie pojawia się w meblach, zabudowach i detalach architektonicznych.

Różnorodność materiałów pełni tutaj również funkcję sensoryczną. Tkaniny, tapicerki, filce, strukturalne powierzchnie, miękkie dywany i inne wyczuwalne pod palcami materiały pomagają rozpoznawać poszczególne strefy i elementy wyposażenia. Dzięki temu faktura staje się swoistym językiem wnętrza – pozwala je poznawać nie tylko wzrokiem, ale również poprzez dotyk.

Projekt powstał z myślą o tym, aby estetyka i dostępność nie były od siebie oddzielone. Każde rozwiązanie wizualne ma tutaj swoje uzasadnienie funkcjonalne, a każdy detal został podporządkowany potrzebom użytkowników.

To dom, w którym kontrast pomaga się orientować, faktura pomaga poznawać, a zaokrąglona forma daje większe poczucie bezpieczeństwa.